[LIST] Jak naprawić przyjaźń z przyjaciółką?

Dzień dobry,
W sumie nie wiem dlaczego napisałam do Ciebie,ale naprawdę nie wiem co mam już robić. Miałam(już piszę w czasie przeszłym) przyjaciółkę,kolegowałyśmy od dzieciństwa,aż do teraz po 11 latach wszystko zaczęło się psuć. Poszłyśmy razem do technikum,po połowie roku przepisałam się jednak do liceum.

Od tej pory oddaliłyśmy się strasznie od siebie. Nie umiem z nią rozmawiać,nie mam o czym nawet,to przykre..i wiele razy próbowałam jakoś to zmienić,ale już nic się nie klei, i czuje,że ta chęć odbudowania tego jest jednostronna. Chcę ty ja. Tak,wiem,że to normalne w końcu obracamy się już w innym środowisku,ale jesteśmy z tej samej miejscowości,chodzimy do tej samej szkoły,mamy wspólnych znajomych..a nagle nie chcemy nawet się spotkać,bo brak nam tematów,czujemy jakąs barierę oddzielającą nas od siebie.

Proszę,powiedz mi co mam zrobić,żeby tą przyjaźń odbudować na nowo,ale krok po kroku. Próbowałam rozmawiać wielokrotnie,ale po prostu nie ma tej radości,szaleństwa. Oczywiście udajemy,że wszystko jest OK,ale dobrze wiemy,że tak nie jest. Wiem to moja wina,ja się przepisałam…dlatego chcę to naprawić.Proszę Cię o pomoc,bo jestem bezsilna,a czuje się strasznie bez niej. ( i nie myśl,że jestem jakąś 15 latka,która nie wie czego chce i pokłóciła się z psiapsiółką,tak nie jest!) Dodam,ze ten stan zepsucia trwa już od ponad pół roku.

Z góry dziękuję.

Witaj,

Szkoła średnia jak i studia to czasy, kiedy znajomości tak na prawdę się weryfikują. Większość znajomości w wieku szkolnym jakie posiadamy, to znajomości, które istnieją ze względu na to, że zarówno nas jak i naszych rówieśników szkolnych łączą te same cele. Chcemy ukończyć szkołę, zdobywać jak najlepsze stopnie, dostać się na studia. Często jednak po ukończeniu szkoły, czy też opuszczeniu miejsca zamieszkania znajomości się rozsypują. Nie oznacza to jednak katastrofy.

Często znajomości, które zawieramy na studiach są o wiele bardziej trwałe, niż te, które pielęgnowaliśmy przez ostatnie 10 lat z naszą szkolną przyjaciółką. Nie możesz się łamać, ponieważ wiem, że na świecie jest mnóstwo wspaniałych ludzi, którzy są otwarci na innych. Jeżeli Twoja przyjaciółka nie podchodzi z tak wielkim zapałem jak Ty do tego by odbudować Waszą przyjaźń, trudno, musisz to zaakceptować. Nie ma sensu poświęcać czasu na jednostronne przyjaźnie, kiedy Ty będziesz dawać z siebie 90% a druga strona wybłagane 10%.

Powinnaś umówić się ze swoją przyjaciółką, aby szczerze porozmawiać. Warto wiedzieć, czy w ogóle Twoja przyjaciółka chce coś w waszej relacji naprawiać, a jeśli nie to chociaż poznasz powód, dlaczego między wami coś się posypało. Moim zdaniem lepiej znać gorzką prawdę, niż słodkie kłamstwo.

Powodzenia.

KategorieBez kategorii

Książka, która była kluczowa na mojej drodze rozwoju osobistego: